Σχολιάστε

ΑΡΧΕΤΥΠΑ

1

η φωτό από το αρχείο του συγγραφέα

Του
Αντωνίου Καπετάνιου
Δασολόγου – Περιβαλλοντολόγου

«Κοιτάζει κανείς τις βαθμίδες του φυσικού δημιουργήματος,
την πεδιάδα και τη θάλασσα,
και ακούει το τοπίο να ερωτά,
γιατί το ανθρώπινο μεγαλείο πρέπει να παραμείνει αιωνίως παρελθόν»

(«Στην ελληνική επαρχία», Bernhard Guttmann)

Διαπίστωση σκληρή, η κρίση τούτη του στοχαστή: το ανθρώπινο μεγαλείο να παραμένει αιωνίως παρελθόν… Σκληρή αν τη δεχτούμε στην κατάφασή της -κι όχι στη ρητορική ρώτησή της-, αφού εμμέσως δηλοί την άστεργη πορεία του σήμερου ανθρώπου, ο οποίος δεν ημπορεί να υψωθεί και να προσεγγίσει το παρελθόν του με έργα παλιγγενετικά· μα με έργα τεχνοκρατικά το πράττει, και βαριά βροντά την πλάση και την ταράζει, έχοντας εξέλιξη αγρία, αργασμένη με πάθη και λυσόδετη. Κείνο δε που διαφαίνεται στη σκέψη του στοχαστή, ως ύστερη τραγική διαπίστωση, είναι ότι η πορεία αυτή του ανθρώπου δεν έχει επιστροφή, αφού το μεγαλείο του αιώνια θα μένει παρελθόν. Κι ότι, ο άνθρωπος δεν έχει επίγνωση της πτώσης του από τον «παράδεισο» (από το μεγαλείο) του παρελθόντος, αφού ως αμέτοχος θαρρείς ενεργεί στο γίγνεσθαι (ή ως μηχανή παραγωγής, χωρίς λογική και κρίση!), αφήνοντας το δημιούργημα -το φυσικό, οπού συμμετείχε ο ίδιος ως δημιουργός- ν’ αναρωτηθεί με νοημοσύνη για τα μέλλοντα: «το τοπίο ερωτά…» (σημειώνει ο συγγραφέας)….
Η συνέχεια του άρθρου στον παρακάτω σύνδεσμο

http://dasarxeio.com/2014/07/05/602-5/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: