Σχολιάστε

«ΣΕΙΧ ΣΟΥ:ΤΟ ΠΟΛΥΠΑΘΟN ή ποιος θα μας φυλάξει από τους φυλακες ;»

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

«ΣΕΙΧ ΣΟΥ:ΤΟ ΠΟΛΥΠΑΘΟN ή ποιος θα μας φυλάξει από τους φυλακες ;»
είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του νομικού περιβάλλοντος,Γιάννη Παπαγιάννη. Το έργο,βασισμένο σε μεγάλο βαθμό σε πρωτογενείς πηγές , αποτελεί μια εμπεριστατωμένη μελέτη της ιστορίας του περιαστικού δάσους της Θεσσαλονίκης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
«Το βιβλίο αυτό σκοπό έχει να καταγράψει την ιστορία του Σέιχ Σου ,αλλά κυρίως τη συμπεριφορά των οργάνων των αρμοδίων υπηρεσιών» διευκρινίζει στον επίλογό του ο συγγραφέας.
Στο πρώτο μέρος ,μέσα από πληθώρα μαρτυριών και ιστορικών στοιχείων ιχνηλατείται η άγνωστη διαδρομή του δάσους από τα βάθη των βυζαντινών χρόνων και της Οθωμανικής κατοχής έως τις μέρες μας. .Παρελαύνουν με καταιγιστικούς ρυθμούς τοπωνύμια (ελληνικά,τουρκικά,σλαβικά) ,μονές, μετόχια,κήποι,πηγές,υδραγωγεία, ρέματα και χείμαρροι συνθέτοντας μια πρωτόγνωρη εικόνα του Σέιχ Σου. Μέσα από εγκυκλιους και έγγραφα της διοίκησης ,εκθέσεις και εισηγήσεις επιτροπών , αποτυπώνεται η περιβαλλοντική σημασία του δάσους για την υγεία και τη ζωή των κατοίκων της Θεσσαλονίκης, για την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και των πλημμυρικών φαινομένων.Ωστόσο στηλιτεύεται η νομαρχιακή απόφαση μερικής άρσης της αναδάσωσης του περιαστικού δάσους το 1979,που έγινε αιτία για την οικοδόμηση 26 επαύλεων μέσα σε αυτό ,πριν ανακληθεί με νεότερη νομαρχιακή απόφαση το 1990.
Στο δεύτερο μέρος ,γίνεται εκτενής αναφορά στο τραυματικό γεγονός της πυρκαγιάς του 1997 που αποτέφρωσε 16640,00 στρέμματα δασικών εκτάσεων ,τις αιτίες που την προκάλεσαν και τα έργα που συντελέσθηκαν για την αναδάσωση των καμένων περιοχών.
Στο τρίτο μέρος,ο συγγραφέας παραθέτει αναλυτικά στοιχεία για το ιστορικό των πράξεων αναδάσωσης από το 1921 έως το 1973 .Η νομαρχιακή απόφαση αναδάσωσης του 1973 αναλύεται διεξοδικά και παρουσιάζονται τα πραγματικά δεδομένα ,που οδήγησαν στην έκδοσή της.
Στο τέταρτο μέρος,ο συγγραφέας εκθέτει τις αρνητικές πράξεις της διοίκησης, που τραυμάτισαν τη συνοχή του δάσους .Ειδικότερα αναφέρεται στη Νομαρχιακή απόφαση του 1979 για μερική άρση της αναδάσωσης και στα κτίσματα που ανεγέρθηκαν μετά την έκδοσή της μέχρι την ανάκλησή της ,για λόγους νομιμότητας και δημοσίου συμφέροντος,με νέα νομαρχιακή απόφαση του 1990.Στις αρνητικές πράξεις συγκαταλέγεται και το διάταγμα του 1994 ,που επέτρεπε την αλλαγή χρήσης και τη δόμηση ορισμένων εκτάσεων μέσα στο δάσος και ακυρώθηκε μερικά από το ΣτΕ.Σαν επιζήμια για το δάσος αναφέρεται και η διαταγή του πρώην Υπουργείου Γεωργίας ,που εισηγόταν άρση της αναδάσωσης για ορισμένες εκτάσεις,λίγους μήνες πριν την πυρκαγιά του 1997.Στην ίδια κατηγορία των βλαπτικών για το Σέιχ Σου πράξεων συγκαταλέγει την πρόταση του δασαρχείου θεσσαλονίκης λίγους μήνες μετά τη πυρκαγιά,για αναδάσωση των καμένων εκτάσεων και εξαίρεση των εκτάσεων «αγροτικού χαρακτήρα»
Στο πέμπτο μέρος,,γίνεται παράθεση και αναλυτική παρουσιάση πληθώρας αποφάσεων του ΣτΕ που έκριναν ζητήματα άρσης ή ανάκλησης της απόφασης αναδάσωσης του 1973,απορρίπτοντας προσφυγές ιδιοκτητών αναδασωτέων εκτάσεων του Σέιχ Σου.Σύμφωνα με το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο οι αποφάσεις του 1935,1973 και 1990 αποτελούν ενιαίο θεσμικό πλαίσιο της αναδάσωσης του περιαστικού δάσους και ισχύουν μέχρι σήμερα.
Στο έκτο μέρος,παρουσιάζονται ζητήματα δασικής ιδιοκτησίας με αναδρομή στο Οθωμανικό δίκαιο και τις ρυθμίσεις για τα κτήματα δημόσια και ιδιωτικά μετά την απελευθέρωση το 1912 των «νέων χωρών».
Στο έβδομο και όγδοο μέρος μέσα από εκθέσεις οργάνων της διοίκησης, έρευνες τίτλων οθωμανικού κτηματολογίου ,συμβολαιογραφικών πράξεων και άλλων εγγράφων ο συγγραφέας προσεγγίζει το ζήτημα των ιδιοκτησιών δημοσίου και ιδιωτών στο δάσος, με ειδικότερη μνεία στους βοσκοτόπους.
Στο ένατο μέρος διερευνούνται ειδικότερα ιδιοκτησιακά ζητήματα,όπως αυτό των δικαιωμάτων του δημοσίου στη θέση «Πολυζόβα» ή των ανταλλάξιμων κτημάτων.

Το καταταλαιπωρημένο από πυρκαγιές,καταπατήσεις,διεκδικήσεις ,αλλά και από πράξεις της διοίκησης Σέιχ Σου βρήκε τον ιστορικό του,για να διηγηθεί την ταραγμένη πορεία του μέσα στο χρόνο ,αλλά και έναν αταλάντευτο υπερασπιστή του δασικού του χαρακτήρα.
Το βιβλίο που χρηματοδοτήθηκε από τον ίδιο το συγγραφέα του εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη το 2014 και κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία Ιανός και Σάκκουλας.
Ο Γιάννης Παπαγιάννης αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του ΑΠΘ το 1964 .Διορισμένος στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους από το 1974 έως το 2005 , αποχώρησε λόγω ηλικίας με τον τίτλο του επ.τ.Νομικού Συμβούλου του Κράτους,.Εκπρόσωπος της αστικής περιβαλλοντικής εταιρείας «ΝΟΜΙΚΟΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ» έχει στο ενεργητικό του πλήθος δικαστικών παρεμβάσεων για την προστασία των ορεινών όγκων και του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: