Σχολιάστε

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γράφει για τον Γιόσο Αποστολίδη

Untitled

στην κορυφη του Ταυγετου 1960

Ο ΑΕΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Αυτός ο θάνατος κι αυτή η ταφή κοντά στα λιμέρια των θεών, ξαναζωντάνεψε στη μνήμη μου την ανάβαση που κάναμε στον Ταΰγετο τον Οκτώβρη του 1960. Είμαστε δώδεκα άτομα, οι έντεκα λίγο πολύ γνωστοί, ο ένας ξένος, ορειβάτης από τη Θεσσαλονίκη. «Αποστολίδης» μου ψιθύρισε ο γιατρός. Δεν τον ήξερα, τον έβλεπα πρώτη φορά. Ήταν ένας απ’ όλους μας. Κι όμως δεν ήταν. Παίρνοντας το μονοπάτι για την κορφή από το καταφύγιο, ακολούθησε τη γραμμή της πορείας έως μόνον ως ένα σημείο. Πολύ κάτω από τα διαζώματα της μεγάλης κορφής, κι ενώ μας έμενε ακόμη ως μιάμισυ ώρα πορεία, τον είδαμε να ξεκόβει. Που πήγαινε; Σε λίγο τον είδαμε να παίρνει κάθετα την κορφή. Χωρίς διάβαση, χωρίς μονοπάτι, γατζωνότανε στα στεφάνια του και γλυστρούσε σαν αίλουρος προς τα πάνω. «Μα θα μπορούσε ν’ ανεβή από κει στην κορφή;» ρώτησα με κατάπληξη. Κι αυτοί που τον ξέρανε χαμογέλασαν. Όσο μάκραινε και σκάλωνε προς τα πάνω, σούδινε την εντύπωση αετού. Νόμιζες πως δεν πιάνεται, πως δεν ακουμπά. Νόμιζες πως αιωρείται, πως περιΐπταται χαμηλά, πάνω από τις πέτρες.
Περισσότερα:
http://hikingexperience.blogspot.gr/2014/05/blog-post_5.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: